زندگي رسم خوشاينديست. زندگي بال وپري داردباوسعت مرگ
زندگي پرشي داردبه اندازه ي عشق
زندگي چيزي نيست كه لب طاقچه ي عادت ازيادمن وتو برود
زندگي حس غريبي است كه يك مرغ مهاجر دارد
زندگي صوت قطاري است كه در خواب پلي مي پيچد
زندگي گل به توان ابديت
زندگي ضرب زمين در ضربان قلبهاست
زندگي هندسه ي ماده ي تكرار نفسهاست
هر كجا هستم باشم اسمان مال من است
حنجره . فكر. هوا . عشق . زمين مال من است اري اري
زندگي زيباست
زندگي اتشگهي ديرنده پابرجاست گربيفروزيش رقص شعله اش
درهركران پيداست.ورنه خاموش است وخاموشي گناهي است
اري:
به راستی زندگي زيباست؟*
